Identyfikacja wersji, którą kupujący musi mieć możliwość ponownego otwarcia
Przesyłka może być zaakceptowana, podczas gdy podstawowe pliki projektu pozostają na portalu dostawcy dostępnym dla jednego nabywcy. Przed zamknięciem, podać ostateczną zatwierdzoną mapę, listę opakowań, indeks raportów i wszelkie późniejsze korekty. Potwierdź, które zapisy muszą być przechowywane w ramach polityki nabywcy, kto może je eksportować i jakie formaty plików będą dostarczane. Uzgodnij miejsce, w którym następca może znaleźć akceptowane wersje.


Poproś o eksport, który przyszły odbiorca może przeczytać
Wersja PDF pokazuje jak wyglądała ostateczna mapa, podczas gdy ułożone tabele ułatwiają wyszukiwanie pozycji. Zdefiniuj etykiety kolumn i konwencje identyfikatorów obok plików. RFC 4180 opisuje powszechnie używany format CSV. Wpisać datę wywozu, liczbę wierszy, identyfikatory tablic oraz opis pustych pozycji w nocie do przekazania. Sprawdzić niewielki wybór identyfikatorów próbek po ponownym otwarciu wywożonego zestawu w systemie nabywcy.
Dostęp do testu przy użyciu zwykłego przekazania projektu
Wyobraź sobie, że naukowiec, który przyjął przesyłkę opuszcza wydział. Poproś wyznaczonego kolegę, aby znalazł ostateczną mapę i zapis wymiany dla nazwanego kontenera używając tylko uzgodnionego archiwum. Zapis brakującego zezwolenia lub niejasnej nazwy pliku. Decyduj, kto otrzyma późniejsze korekty i kto zachowa poprzednią zmianę. Ustalić okres retencji w zależności od potrzeb nabywcy i obowiązującej umowy, a także zażądać potwierdzenia dostawcy o każdym ciągłym dostępie.
Przygotuj się na przesłuchanie.
Uczynić dostarczone rekordy czytelne i możliwe do odzyskania po zmianie pierwotnego kontaktu z projektem.